Nieuws  >  ‘Onderwijzend personeel is niet prioritair voor vaccinatie, onze Rode Duivels misschien…’ (reactie)

‘Onderwijzend personeel is niet prioritair voor vaccinatie, onze Rode Duivels misschien…’ (reactie)

Opinie

BRUSSEL 17/05 - De interministeriële conferentie van Volksgezondheid (IMC) heeft afgelopen woensdag beslist om de discussie over nieuwe prioritaire groepen in de vaccinatiestrategie stop te zetten. Reactie van dokter Wouter Van den Abeele.

Vaccinatie van prioritaire groepen. Het is zo'n beetje een discussie die te vergelijken valt met de problematiek van de zware beroepen.

Wat is een zwaar beroep? Enkel fysieke beroepen? Enkel mensen die vanaf hun 15de zijn begonnen met zware fysieke arbeid te verrichten, met het gevolg dat velen onder hen op hun 50ste letterlijk versleten zijn, en het ene na het andere gezondheidsprobleem tegenkomen. Een welverdiend pensioen… Rustig genieten na het afsluiten van je loopbaan… Het was en is voor velen slechts een illusie. Nochtans zou het anders moeten en kunnen, op voorwaarde dat men bereid is fundamenteel andere keuzes te maken…

Maar ook de afgestudeerde universitair, die gedurende zijn ganse loopbaan grote verantwoordelijkheid heeft gedragen, vooral dan op mentaal vlak, heeft een zwaar beroep. Of de toegewijde leerkracht, de poetsvrouw, de postbode, de treinchauffeur, elk onder hen die zijn of haar job met toewijding doet, verdient het predicaat zwaar beroep.

Als we de analogie doortrekken naar de vraagstelling wie we prioritair dienen te vaccineren, dan is er vanzelfsprekend één beroepscategorie waarover geen discussie mogelijk is: mensen in de zorg, of dit nu ambulante zorg is of in een ziekenhuis, dat doet er niet toe.

Over vele andere beroepen kan ernstig van gedachten gewisseld worden, maar één aspect wat in al die discussies van het grootste belang zou moeten zijn, is het gegeven of het al of niet om een sociaal beroep gaat. Mensen die beroepshalve veel met andere mensen in contact komen: onderwijzend personeel, politionele diensten, gevangenispersoneel, enz.…

Het thema of Olympiërs of onze Rode Duivels als een prioritaire groep moet behandeld worden, daar valt over te redetwisten.

Vanuit gezondheidsstandpunt is er geen enkel redelijk argument te bedenken om die mensen voorrang te geven. In eerdere columns heb ik daar reeds op gealludeerd. Vanuit maatschappelijke overwegingen zijn er wel argumenten te verzinnen: vaandeldragers van de natie, evenementen waar veel mensen naar uitkijken, potentiële imagoschade van een land, voorbeeldfunctie, …

De vraag is of we deze maatschappelijke factoren een hogere morele waarde moeten toekennen dan gezondheidsindicatoren.

Als we een Europees kampioenschap voetbal kunnen organiseren, waarom kunnen we dan geen grote culturele evenementen laten doorgang vinden? Zou het mentale welzijn daar niet meer mee gebaat zijn?

In een bijdrage in De Standaard, dd.14/05/2021 wordt gemeld dat de IMC beslist heeft de discussie hierover stop te zetten: ‘onderwijzend personeel is niet prioritair, onze Rode Duivels misschien…'

Deze beslissing is een typische uiting van de neoliberale ideologie, die actueel nog altijd de boventoon voert, voor diegenen die daar nog altijd aan zouden twijfelen.

Brood en spelen voor het volk brengen meer economische return dan mensen vaccineren die dag in dag uit met kinderen bezig zijn, teneinde hen zo goed mogelijk voor te bereiden op hun intrede in onze maatschappij.

Het mag dan misschien wel zo zijn dat de directe return financieel hoger is, maar op langere termijn zijn we, denk ik, meer gebaat bij een onderwijs dat alle kansen krijgt om jonge mensen de beste vorming te geven.

In zekere zin zijn leerkrachten ook zorgwerkers, zei het dan niet direct op fysiek gezondheidsvlak, maar eerder op het vlak van de intellectuele ontwikkeling. Een jongere die goed onderwijs krijgt, heeft meer kans op een goed mentaal welzijn, heeft meer kansen in onze maatschappij, zal ook op gezondheidsvlak minder geteisterd worden door allerlei onheil, hoewel dat misschien niet direct te bewijzen valt.

In de literatuur zijn er veel aanwijzingen dat landen die onderwijs wel een centrale plaats toekennen, met alles wat daarbij hoort, dus ook prioritair vaccineren, gemiddeld beter scoren op mentaal welzijn, dan in naties waar dit niet zo is.

De liberale boventoon die momenteel wordt gevoerd in de weg naar de vrijheid, toont aan dat de gekende economische dogma's nog altijd prevaleren op andere, misschien minder zichtbare, maar daarom niet minder belangrijke waarden in onze maatschappij.

Dr. Wouter Van den Abeele

huisarts

 

MediQuality biedt haar leden de mogelijkheid hun mening te uiten over actuele en/of medische kwesties. Deze opinies weerspiegelen de persoonlijke mening van hun auteur en vallen onder diens verantwoordelijkheid.

Dr Wouter Van den Abeele • MediQuality

Om veiligheidsredenen is uw browser niet compatibel met onze site

We raden u aan een van de volgende browsers te gebruiken: