Nieuws  >  Getuigenis van een jonge arts geboren in Afghanistan: "Ik voel me verdrietig, angstig, maar vooral machteloos"

Getuigenis van een jonge arts geboren in Afghanistan: "Ik voel me verdrietig, angstig, maar vooral machteloos"

AMSTERDAM 24/08 - Tamana Alozai is in 1994 geboren in Kabul, Afghanistan. Samen met haar ouders vluchtte zij naar Nederland voor een beter bestaan. In 2019 studeerde zij af als arts en momenteel is zij bezig met haar PhD binnen de vaatchirurgie. Ze maakt zich erg veel zorgen om haar geboorteland. Dit is haar getuigenis.

"De bommen gingen af en de raketten vlogen in de rondte. Het was een kwestie van tijd tot er eentje ons zou treffen. Onder barre omstandigheden ben ik geboren in een schuilkelder in Kabul. Het klinkt raar, maar ondanks dit geweld was het een moeilijke beslissing voor mijn ouders om huis en haard te verlaten. Toch besloten ze in datzelfde jaar samen met mij te vluchten naar Nederland. 

Vandaag is de dag dat de zwarte geschiedenis zich herhaalt. Afghanistan gaat weer 20 jaar terug in de tijd. Twintig jaar hard werken, vechten voor vrouwenrechten, aanleggen van infrastructuur, verbeteren van de gezondheidszorg, oprichten van scholen en universiteiten. Het lijkt allemaal voor niks geweest. Laat staan het verlies van duizenden onschuldige militairen, politieagenten en burgers.

We zijn terug bij af

Vandaag is de dag dat de terroristische organisatie Taliban opnieuw aan de macht is gekomen. De Afghaanse regering, het bolwerk van corruptie en gebrek aan leiderschap, heeft de macht overgedragen aan de Taliban. Het Afghaanse leger, dat slecht was bevoorraad en al maanden niet was betaald, stond letterlijk met lege handen.

Het lijkt wel kiezen tussen twee kwaden: een land onder leiding van de Taliban of een corrupte overheid. Al met al blijft Afghanistan een speelbal van een geopolitiek steekspel van diverse wereldmachten waar de onschuldige burgers het slachtoffer van zijn.

Ik houd mij hart vast. Ik vrees voor de veiligheid van mijn familie en alle andere onschuldige burgers, in het bijzonder de vrouwen en meisjes. Zullen zij ooit nog net als ik de kans krijgen om hun levensdromen waar te maken? Ik voel me verdrietig, angstig, maar vooral machteloos."

Tamana Alozai hoopt in opleiding te komen tot chirurg. Haar grootste droom is ooit terug te keren naar Afghanistan en mee te helpen aan de wederopbouw.  

Tamana Alozai • MediQuality

Om veiligheidsredenen is uw browser niet compatibel met onze site

We raden u aan een van de volgende browsers te gebruiken: